(+31) 030- 227 3377 info@aaim.nl

De afgelopen jaren hebben de zwakten van het organisatieadviesvak blootgelegd, wat zich onder andere uit in het omvallen van de adviesbureaus van gerenommeerde management guru’s. Het bekendste voorbeeld is de Monitor Group van de vader aller strategieën, Michael Porter, welke eind 2012 is omgevallen. Desalniettemin staat Porter in 2013 nog steeds nummer 7 in de lijst van management denkers van Thinkers50, waarmee zijn status als guru zeker nog niet is omgevallen. In Nederland heeft recentelijk Nolan & Norton faillissement aangevraagd; het bureau waar één van Nederlands eigen management guru’s Hans Strikwerda aan verbonden is. Dit is natuurlijk opvallend omdat organisatieadviesbureaus die omvallen een beetje lijken op loodgieters bedrijven die failliet gaan vanwege waterschade, veroorzaakt door lekkage in het eigen pand.

Hoe is het nu mogelijk dat organisaties die klanten helpen met het opstellen van strategieën die hen winstgevend en onderscheidend zouden moeten maken, zelf het hoofd niet boven water kunnen houden? Al eerder onderzochten wij hoe onderscheidend de strategieën en proposities van adviesbureau’s zelf zijn en kwamen tot de conclusie dat de onderlinge verschillen nihil zijn. Het lijkt aslof veel organisatieadviesbureaus te laat wakker geschrokken zijn van de economische ontwikkelingen van de afgelopen jaren en tevreden waren met het leveren van wat bijna als een “commodity” omschreven kan worden. Toch maakte Hans Strikwerda in een interview uit 2005 (toen hij nog werd uitgeroepen als meest invloedrijke consultant in Nederland) alles behalve een ingedutte indruk. Hij gaf aan dat strategieadviseurs in Nederland niet de stap hebben gemaakt naar advies dat inspeelt op emotie of communicatie van een strategie: “Zijn die mensen die zich adviseur noemen nog wel echte adviseurs? Zijn het geen laffe, ruggengraatloze ja-knikkers en meelopers?”. Een pittige uitspraak die toont dat Strikwerda, en men waarschijnlijk ook binnen het  Nolan & Norton waaraan hij verbonden was, wel degelijk heeft nagedacht over de evolutie van het adviesvak en welke plek zij daarin in wilde nemen. Geenszins tevreden met het leveren van een commodity dus. Maar, hoe hebben zij zich dan toch laten verassen?

Blind?

Men moet iets over het hoofd hebben gezien bij de adviesbureaus die zijn omgevallen en niet in staat zijn geweest om een langdurig succesvolle strategie te volgen. Ook voor de Monitor Group van Porter (bekend van de diverse strategiemodellen) geldt dat zij verandering niet of te laat aan hebben zien komen. Dit terwijl de grote trends toch goed zichtbaar waren en zijn. Zo zijn sommige markten in de adviessector deels verdwenen (de uitgaven van de rijksoverheid aan advies zijn met 80% afgenomen…) terwijl sommige andere markten juist zijn gegroeid. Ook de vraag naar het soort diensten is veranderd, getuige het feit dat enkelen van de grote strategie firma’s nog maar 20% van hun tijd aan échte strategievraagstukken besteden. Zelf zien wij daarnaast dat het “uurtje-factuurtje” verdien model steeds meer uit de gratie raakt bij klanten. Kortom signalen genoeg dat veranderingen plaatsvinden en  de ontwrichting van het vak in gang is gezet. Eerder schreven onder andere mijn collega Raymond van Doorn, maar ook Clayton Christensen al over  de trends die de consulting wereld blijvend zullen veranderen en de ontwrichting van de consulting markt zoals deze nu bestaat. Christensen beschreef dat velen verrast zullen worden door deze ontwrichting en om zullen vallen, voordat zij hier op in kunnen spelen. Dit lijkt tevens mede een oorzaak geweest te zijn voor de val voor de Monitor Group  van Porter en Nolan & Norton. Deze gerenommeerde bureaus hebben of de kennis van markten en strategieën niet zelf aangewend om een gewenste koers te bepalen of het blijkt dat de standaardmodellen inzake strategie en management, waarover wordt geadviseerd, niet langer stand houden.

Hoewel de status van Porter als prominente management guru in 2013 nog is bevestigd, lijkt het er wat ons betreft op dat het tijdperk van deze generatie management guru’s voorbij is. De theorieën die zij propageerden gaan niet meer op voor hun klanten, maar ook niet meer voor henzelf! Het lijken “analoge” management theorieën in een digitaal tijdperk. Het is dan ook de vraag welke nieuwe guru’s zich zullen aandienen? En welke (nieuwe) vormen de consulting sector de komende tien tot twintig jaar zal gaan aannemen?